De afgelopen twee decennia heeft Griekenland een grotere diversiteit in de klaslokalen gezien als gevolg van immigratie, wat heeft geleid tot uitdagingen in het onderwijssysteem. Naarmate de klaslokalen heterogener worden, zijn er problemen ontstaan zoals marginalisering en uitsluiting op basis van etniciteit. Om deze diversiteit te beheren, is het nodig om acceptatie en begrip te bevorderen, evenals het aanpassen van lesmethoden om ongelijkheden te voorkomen. Verschillende modellen, zoals assimilatie, integratie, multiculturalisme, antiracisme en interculturalisme, bieden verschillende benaderingen voor het omgaan met diversiteit, die elk cultureel begrip bevorderen. Uitdagingen zoals vooroordelen, taalbarrières en gebrek aan middelen blijven echter bestaan, waardoor het essentieel is voor leraren om te verschuiven van kennisoverdragers naar facilitators van inclusieve, ondersteunende leeromgevingen. Inspanningen om buitenlandse studenten te integreren zijn sinds de jaren negentig gaande, met de nadruk op het bevorderen van gelijkheid en acceptatie.
